Á skurðstofunni


Hæ hó Ísland!

Nú er loksins farið að vera vor í lofti hér í Boston! Þetta er búið að vera langur og strangur vetur skv. heimamönnum og ekki snjóað eins þungt og mikið í mörg mörg ár. En ei meir... nú eru krókusar farnir að stinga upp kollinum og fuglasöngur farinn að vekja mann upp á morgnanna, þ.e.a.s. um helgar, þegar maður vaknar EKKI fyrir sólarupprás.

Hlakka mikið til að koma heim til Íslands um næstu helgi, þótt ekki verði stoppið langt í þetta sinn. Aðaltilgangur ferðarinnar er að endurnýja vegabréfsáritunina og náði ég að kría út 4ra daga helgarfrí úr vinnunni, það þykir nú nokkuð gott skal ég ykkur segja. Hins vegar tekur vegabréfs-buisnessinn einungis 15 mínútur í sendiráðinu þannig ég hef 97 klukkutíma og 45 mínútur til að hitta vini og ættingja, djamma smá, borða grillmat (já!), fara á Laugarveginn og í sund. Ekki slæmt.

Verð hjá foreldrunum: 552 2631 og ef ég finn gamla gemsann þá verð ég með hann líka: 699 6045.