Fyrsti frídagurinn minn!!! Verð í fríi alveg þangað til á mánudaginn eftir rúma viku. Fyrsti frídagurinn var helgaður grillveislum. Fyrra BBQ dagsins var haldið í litlum garði í South End. Alexis og Nico (Amerískt-franskt par) hóuðu saman fólki til að kveðja Ritu og Greg (Amerískt - Portugalskt par) sem eru að flytja til Portugal. Alexis og Nico eru snilldarkokkar, Nico var grillmeister og það var boðið upp á grilluð svínarif, svínaöxl (pork shoulder!-furðulegur réttur) og kjúkling sem var heilsteiktur á grillinu ásamt endalaust miklu meðlæti. Frönsk rauðvín og þýskur hveitibjór var drukkinn með og síðan 4 tegundir af kökum í desert. Eftir 4ra klukkustunda veisluhöld í Bradford Street Park hjólaði ég af stað (slightly tipsy) í næstu veislu...
BBQ dagurinn mikli
Seinni grillveisla dagsins var haldin hjá grillmeister Siva Raja - hinum indversk ættaða 4.árs resident. Eins og sjá má stóð hann sig afar vel við grillið. Verst hvað maður var saddur eftir veislu nr.1. Lét mig samt hafa það að smakka á einni kryddpylsu og smá kjúklingabita marineruðum í bjór... og drakk Sam Adams með. Þetta var BBQ fyrir alla skurðlækna residentana (spítalinn borgaði...) og það var bara fín stemmning. Eftir nokkra bjóra var ákveðið að hertaka Little League baseball völlinn sem er við hliðina á húsinu hans Siva og spila softball (alveg eins og baseball nema bara með stærri bolta). Það var þvílíkt gaman, kannski maður leggi tennisinn á hilluna og fari að æfa baseball.... Það var góð stemmning fram eftir kvöldi, hjólaði síðan heim svo södd að ég komst ekki einu sinni upp brekkuna að húsinu mínu. Held ég þurfi ekki að borða næstu 2 dagana.... Fleiri myndir á Flickr.
Í fyrramálið er ég svo að fara norður til Maine með Elfu þar sem við ætlum að gista eina nótt á hóteli við ströndina, sóla okkur, borða humar og heimsækja Bush en hann á einmitt sumarhús í Kennebunkport þar sem við ætlum að gista.
Epla season
Nú er komið epla season. Hér má marka árstímann eftir því hvaða avextir/grænmeti eru í hávegum höfð í matvörubúðunum. Núna gengur allt út á epli. Það er eplatínsluferð einmitt skipulögð eftir 2 vikur á spítalanum á epla-plantekru í nágrenninu. Ég fór í Stop and Shop (hverfis-matvörubúðin mín) í dag og þar voru epli út um allt, rauð epli seld í pokavís, gala epli á 1.29 $ pundið, græn lífræn á smakk-básnum og kona íklædd sveitakonu-búningi að dreifa ókeypis karamelluhúðuðum eplum með hnetukurli. Hef hingað til verið mjög skeptisk á karamelluhúðuð epli en þau reyndust hið mesta hnossgæti!! Fékk líka uppskrift frá búsældarlegu eplakonunni - það verður sem sagt boðið upp á karamelluepli um helgina á mínu heimili!
Þegar ég kom hingað í júní var kirsuberja og jarðaberjatími. Í júlí og ágúst var ferskju- og plómutími og núna er kominn eplatími. Var einmitt líka að uppgötva heitan eplacider með smá dreitil af chai út í..... Mmmmmmm. Svo virðist ferskur aspas líka vera málið í búðunum um þessar mundir. Keypti einmitt gott búnt til að skella á grillið á morgun.
Hermannaveiki
Thennan manudinn er eg buin ad vera roterandi (enska: floating -> eg: Fleytingur). Thad tydir ad eg er ad leysa af folk sem er i frii og skipti thess vegna um deild i hverri viku. Thetta er sidasta vikan min sem Fleytingur og var eg svo heppin ad vera send a Hermannaspitalann i Vestur Roxbury, http://www.med.va.gov, sem er athyglisverd upplifun!
Thetta er mjog serstakur stadur. Sjuklingarnir eru allir tengdir hernum a einhvern hatt. Flestir hafa barist a einhverjum blodugum vigstodvum, hvort sem tad var i Vietnam, Seinni heimstyrjoldinni eda jafnvel Irak. Their eru oft miklir sjuklingar, auk thess sem their glima margir hverjir vid afengissyki eda eiturlyfjavandamal, langflestir hafa gridarmikla reykingasogu, margir tjast af PTSD (afallastreituroskun?!) eda odrum gedvandamalum og mjog margir theirra bua beinlinis a gotunni. Tala nu ekki um sprenjuflisar, gomul skotsar o.s.frv. Thannig thessi sjuklingahopur er verulega frabrugdinn theim sem madur ser venjulega. Flestar hjukkurnar eru reffilegir karlmenn med tattoo a upphandleggjunum. Yfirlaeknirinn er teinrettur i baki, talar med einhverjum oskilgreindum hreim og vill ad vid seum i sidum sloppum (ekkert laeknanema-look her!) og vaktherbergin eru i svona heimavistarstil, 6 kojur i hverju herbergi.
Eg verd her bara ut thessa viku en thratt fyrir stutt stopp var eg tekin i fullt Federal background check i morgun af VA logreglunni sem er med baekistodvar i kjallara spitalans, fingraforin min voru skonnud inn i tolvu og eg fae ID badge a morgun ef ekkert iskyggilegt ur fortid minni dukkar upp i nott. Their treystu mer nu samt til ad vera a solarhringsvaktinni i dag/kvold/nott...
Eg for annars med henni Elfu i gott gard-party i laugardagskvoldid hja Sophie og Jeremy sem eru Frakkar sem hafa buid her i 2 ar. Hitti thar alveg fullt af skemmtilegu folki og aefdi fronskuna yfir aldeilis gourmet fronskum smarettum, mousse de chocolat et vin rouge. Storfint :) Thratt fyrir smavegis thynnko-stemmningu a sunnudeginum tokst Margreti nu samt ad draga mig med 5.8 milur.... veit nu ekki hvernig hun for ad tvi en thad hafdist nu samt! Svo byrjar tennis-inn annad kvold, spenno spenno!
Hlaupamania
Það var verið að mana mig í að taka þátt í hálfmaraþoni 11.nóvember. Það ríkir algjör hlaupamanía hér í Boston, alls staðar má sjá fólk joggandi um, hvaða tíma sólarhringsins sem er.
Margrét, stelpa sem býr hér í Boston, og nokkrir vinir hennar ætla að hlaupa hálfmaraþon sem er í New Hampshire i nóv. Hljómar alveg frábærlega, það er hlaupið í gegnum nokkra litla bæi og eftir strandlengjunni í New Hamshire.
Þannig að eftir vinnu í dag, reimaði ég á mig hlaupaskóna og keyrði upp í MIT þar sem ég hitti Möggu. Hún var búin senda mér eitthvað svakafínt hlaupaprógramm sem hún fer eftir. Við hlupum síðan góðan hring meðfram Charles River, sem var alveg frábært í ljósaskiptunum. 3.8 mílur = 6.1 km. Það er alveg 1/3 af hálfu maraþoni - ekki slæmt. Við ætlum aftur á fimmtudag!!
Ég efast nú samt um að ég geti tekið þátt í hálfmaraþoninu. Í fyrsta lagi reikna ég með að vera á vakt þessa helgi (þar sem ég verð vonandi í San Fran helgina á undan með abstractinn minn) og í öðru lagi er ég ekki viss um að ég komist út að hlaupa 4x í viku eins og hlaupaprógrammið góða segir fyrir um sökum anna á spítalanum. Já, og auk þess var ég að skrá mig á tennisnámskeið.
Alla vegna, það má reyna...
Atttsjjuuuuu!
Svaesnasta kvef sidarri ara gerdi vart vid sig i vikunni. Ogrynnin oll af snytipappir hafa verid nytt, raddleysi, rautt nef, og strepsils eru mal malanna. Versti dagurinn var samt a fimmtudaginn tegar eg var sett i 5 tima adgerd ...enginn snytipappir tar, virkilega grimmilegt.
Eg hef oft spad i tad hvernig skurdlaeknar fara ad tvi ad standa i marga tima vid skurdarbordid an tess ad borda, drekka, pissa... en aldrei spad i hvernig teir geta yfirhofud andad bakvid maskann med stiflad nef, hvad tha hvad teir gera tegar akut snyti-situation kemur upp. Mun ekki fara nanar ut i personulegar reynslusogur af tessu tagi.
Eg er a helgarvaktinni tessa helgi. Eins og vikan var erfid ta virdist tetta aetla ad vera hin ljufasta helgi. Eg var med 22 sjuklinga a teyminu minu a fimmtudag en eftir ad hafa setid sveitt vid utskriftir sidustu daga er eg nu med 3 sjuklinga (utskyrir hvers vegna thetta er nu skrifad a tolvunni inni a setustofu deildarlaekna (the residents lounge) - a vinnutima!!).
I gaerkvoldi for eg a frabaeran indverskan stad i Cambridge med Judy og Clemenz, krokkum her a spitalanum. Tau eru svaka hress, marathonhlauparar fra San Fransisko. Thetta var minnsti veitingastadur sem eg hef komid inn a, eg var afgreidd af manni med staersta turban sem eg hef sed en fekk besta indverska mat sem eg hef fengid i lengri tima - a 8 dollara.
Nu er eg ad bida eftir ad naeturvaktin komi ad leysa mig af svo eg komist i grillveislu hja Elfu og Gunnari, hinum mestu snilldarkokkum. Hann atti ad vera maettur fyrir halftima, hmmmm, ekki nogu gott. Eg aetla ad fara ad kanna malid....