Færsla um þessa helgi, sem er búin að vera súperchilluð

Þá er lífið allt að komast í sinn vanagang eftir ferðalög, skíðiskíð, hátíðir, endalausan gourmet mat, afslappelsi og skemmtanir... Ég var algjörlega úrvinda eftir fyrstu vinnuviku ársins, maður er greinilega fljótur að aðlagast frí-stemmningunni. Það var líka brjálað að gera í vinnunni alla vikuna, hápunkturinn var sjúklingurinn minn sem fékk serotonin syndrome eftir svæfinguna! Ekki gott en mjög lærdómsríkt.

Helgarfríinu var því tekið með miklum fögnuði. Ég vaknaði á laugardagsmorguninn eftir 13 tíma svefn! Ég held að ég hafi ekki sofið svona mikið síðan ég var unglingur, svei mér. Afrekaði svo fyrstu gym-ferð ársins og chillaði svo á Coop bókabúðarkaffihúsinu (vei vei, langt orð!) á Harvard Square með Möggu Dóru og Hjalla sem voru hér í stuttu stoppi á leið til Íslands eftir skíðaferðina stórkostlegu. Eftir gott kaffi og góð kaup á útsölunum á Harvard Sq var ferðinni heitið í Beacon Hill þar sem ég var boðin í mat til Alexis og Nico, góðra vina minna hér. Þau falla í hópinn non-doktor friends og eru súperhress :) Enduðum á rosaflottum stað sem heitir Eastern Standard í afmælisveislu hjá einhverjum gaur, bara nokkuð hressilegt kvöld.

Yfir nóttina kyngdi niður jólasnjó og ég fór í brunch í morgun í snjó-bootsunum mínum. Sweeney sótti mig og við festumst í snjónum hér og þar og komu bootsin sér afar vel við bíla-ýtingar (eða skrifar maður kannski ítingar.. hmmm?). Síðan var cornbread skellt í ofninn og hitað kakó.
Í anda hins vanalega hversdagslífs sem nú er komið á fullt, verður fiskur í matinn í kvöld.
Hér með lýkur þessari færslu um ekki neitt :)