Svaesnasta kvef sidarri ara gerdi vart vid sig i vikunni. Ogrynnin oll af snytipappir hafa verid nytt, raddleysi, rautt nef, og strepsils eru mal malanna. Versti dagurinn var samt a fimmtudaginn tegar eg var sett i 5 tima adgerd ...enginn snytipappir tar, virkilega grimmilegt.
Eg hef oft spad i tad hvernig skurdlaeknar fara ad tvi ad standa i marga tima vid skurdarbordid an tess ad borda, drekka, pissa... en aldrei spad i hvernig teir geta yfirhofud andad bakvid maskann med stiflad nef, hvad tha hvad teir gera tegar akut snyti-situation kemur upp. Mun ekki fara nanar ut i personulegar reynslusogur af tessu tagi.
Eg er a helgarvaktinni tessa helgi. Eins og vikan var erfid ta virdist tetta aetla ad vera hin ljufasta helgi. Eg var med 22 sjuklinga a teyminu minu a fimmtudag en eftir ad hafa setid sveitt vid utskriftir sidustu daga er eg nu med 3 sjuklinga (utskyrir hvers vegna thetta er nu skrifad a tolvunni inni a setustofu deildarlaekna (the residents lounge) - a vinnutima!!).
I gaerkvoldi for eg a frabaeran indverskan stad i Cambridge med Judy og Clemenz, krokkum her a spitalanum. Tau eru svaka hress, marathonhlauparar fra San Fransisko. Thetta var minnsti veitingastadur sem eg hef komid inn a, eg var afgreidd af manni med staersta turban sem eg hef sed en fekk besta indverska mat sem eg hef fengid i lengri tima - a 8 dollara.
Nu er eg ad bida eftir ad naeturvaktin komi ad leysa mig af svo eg komist i grillveislu hja Elfu og Gunnari, hinum mestu snilldarkokkum. Hann atti ad vera maettur fyrir halftima, hmmmm, ekki nogu gott. Eg aetla ad fara ad kanna malid....
Atttsjjuuuuu!
Merkilegt hvad menn eru likir svinum, eda svin lik monnum
Á laugardaginn fór ég til Connecticut. Hossaðist i 3 tíma í rútu (var komin langleiðina til New York) fram og tilbaka með ca. 15 krökkum sem eru með mér í prógramminu. U.S. Surgical, sem er fyrirtæki sem framleiðir svona aðgerðar-græjur, bauð okkur í heimsókn á dýra-labbið sitt til að æfa okkur á svínum! Þetta var mjög vel heppnað, reyndar dáldið spes að kíkja undir græna dúkinn og sjá bleika svínaleggi og hófa blasa við...
Við spreyttum okkur á hinum ýmsu aðgerðum. Tókum úr svíninu gallblöðruna, miltað, gerðum við kviðslit og fjarlægðum svo ímyndað æxli úr smáþörmunum, allt með nýjasta gadget-inu frá U.S. Surgical. Ég fann nú aðeins til með þeim, verð að viðurkenna það. Það verður a.m.k. smá bið þar til ég skelli svínalærum á grillið.
Alveg hreint agaetis helgi
Meðan fellibylurinn Dean gerir allt vitlaust á Kyrrahafseyjum þá var hið fallegasta sumarkvöld við Trönu-strönd (Crane Beach) í kvöld.
Eg for og ætlaði að tjilla aðeins eftir næturvaktina og ná mér í smá síðsumarbrúnku en einhvers staðar á leiðinni tók ég vitlausa beygju.... og það tók mig rúma 2 tíma að finna ströndina (sem er í svona 45 mín fjarlægð frá Boston). Ég náði samt smá kvöldsól og góðri stemmningu á ströndini. Komst samt að því að ég þarf að bæta mig verulega í strandar-útbúnaði fyrir næsta sumar. Samanborið við atvinnu-strandfólkið sem var þarna þá átti ég engan séns. Þeir hörðustu voru með sérútbúin lítil strandtjöld, heilu BBQ-settin fyrir "snack-on-the-beach", iPod hátalara og ofurstór strandleikföng. Á meðan sat ég á bleiku handklæði, með sóláburð í annarri (sem þurfti nú varla í kvöldsólinni) og Harry Potter í hinni. Minimalist stemmning.
Það var samt frábært að fara aðeins á ströndina, ég fann líka nokkra skemmtilega göngustíga um svæðið en það er náttúruverndarsvæði allt um kring, mikið fuglalíf og ábyggilega fullt af alls konar öðrum minni dýrum sem ég vildi nú sem minnst vita af...
Á föstudagskvöldið kíkti ég með Margréti og Elfu á djassbar þar sem við fengum okkur nokkra martinis og skáluðum fyrir Margréti sem varð þrítug á laugardaginn. Á laugardeginum fór ég í smá skoðunarferð um Jamaica Plain sem er skemmtilegt hverfi rétt hjá þar sem ég bý, áður en ég þurfti að mæta á næturvaktina... Sem sagt alveg hreint ágætis helgi.
Já, og svo frétti ég í vikunni að abstractinn minn á ASN í San Fran í nóv. var samþykktur, gaman gaman. Nú er bara að sjá hvort Brighamfólkið vill leyfa mér að fá frí til að fara... það er ekkert til sem heitir 7 daga námsleyfi/ári hér!
*Magga Rúna* Til hamingju með afmælið... ég var að reyna að senda þér myndir af ströndinni í dag með nýja iPhone-inum en þær vildu ekki sendast... þannig ég verð að láta svona cyberspace kveðjur duga :)
*Sigrún* Til hamingju með maraþonið. Þú ert algjör snillingur, ég vissi að þú gætir þetta. Kannski ég reyni að taka 10 K í april... hmmm, þeir bjóða kannski ekki upp á neitt skemmtiskokk hér ;)
*Álfrún* Til hamingju með að vera loksins flutt í nýju íbúðina. Þú VERÐUR að senda mér myndir. Ég er geðveikt spennt að sjá...
Scrubs
Spítalaföt. Það er mjög merkilegt hvað Ameríkanar elska scrub-inn sinn. Fyrir og eftir vinnu má sjá aragrúa af fólki út um allan bæ í spítalafötum. Þeir klæða sig í scrubinn á morgnanna, eru í honum allan daginn í vinnunni og fara svo í bæinn, í ræktina, að versla, í bíó, á djammið.... í scrubnum.
Ég hitti vin minn um daginn í brunch á sunnudegi - hann var á bakvakt (home call) frá spítalanum en ákvað að mæta í scrubnum á Newbury Street í brunchinn, bara svona ef hann yrði nú kallaður inn...
Þetta er sem sagt scrub - en ekki það nýjasta af Newbury, fyrir þá sem voru ekki alveg vissir ;)
Í dag er fimmtudagur. Á fimmtudögum er alltaf hægt að stóla á Mission Bar. Þá er bjórkvöld hjá kirurgiu residentunum og allir sem geta koma við á Mission eftir vinnu. Að sjálfsögðu í scrubnum, nema hvað.
Þessi kvöld eru yfirleitt mjög skemmtileg, fólk að droppa inn allt kvöldið, sumir stoppa stutt og sumir lengur. Barinn er beint á móti spítalanum þannig það er eiginlega ekki annað hægt en að kíkja aðeins við á leiðinni heim.
Fyrsta Mission-kvöldið í sumar, þá hafði ég haft mikið fyrir því að taka með mér aukaföt í vinnuna til að skipta áður en maður lét sjá sig á barnum. Þegar ég mætti svo á svæðið þá var ég EINA manneskjan i venjulegum fötum.... allir hinir voru í SCRUBS!!! Ótrúlegt! Og það sem var eiginlega enn ótrúlegra var að allir hinir ráku upp stór augu og spurðu hvort ég hefði verið einhvers staðar í mikilvægum erindagjörðum fyrst ég var "klædd"!
...síðan þá hef ég bara eins og allir hinir, líka mætt í scrubnum á barinn.....
Aksjon a skurdstofunni.
Það er helst í fréttum að ég tók 4 botnlanga síðustu nótt, hvorki meira né minna! Hver hefði nú trúað því.
Morgun andakt
Einn besti timi dagsins er stundin sem tad tekur mig ad keyra i vinnuna - ELDSNEMMA -a nyja Camry-num minum. Ó já.
Síðustu 3 vikur er ég búin að vera á rotation á South Shore Hospital sem er í Weymouth, ca. 20 mílur sunnan við Boston. Það tekur um 25 mínútur að keyra þangað á morgnanna (...en klukkutíma á leiðinni heim - VERSTI tími dagsins..í traffikinni og hitanum, ÚFFFF).
Áður en ég legg í hann, vel ég vandlega einhvern einn geisladisk úr hillunni til að spila á leiðinni. Helst einhvern gamlan og góðan sem ég hef ekki hlustað á lengi. Síðan þeysi ég eftir hraðbrautinni, með músikina á hæsta og kemst í geðveikt stuð fyrir daginn. Öll umferðarljósin blikka gulu á þessum tíma sólarhringsins (sem er æði! - engin rauð ljós), alveg passlegur hiti úti, eldrauð sólarupprás yfir Cape Cod og næstum engir bílar á Highway I-93. ...og svöl músík á hæsta. Maður kemst í þvílíkt gott skap!
Það er samt dáldið merkilegt hvernig tónlistarsmekkurinn breytist a) eftir því hversu mörgum tímum maður náði í nætursvefn b) koffínmagni í blóðinu (maganum..?). Dæmi um tónlistarvalið þessa vikuna:
Mánudagur: Depeche Mode - Best of (+kaffi + 7 tíma svefn = gott stuð í bílnum)
Þriðjudagur: Elvis (-kaffi - svefn (svaf bara í 2 tíma þessa nóttina....don´t ask)). WHAAAAT - Elvis. Hvað var ég að spá - komst samt í stuð.
Miðvikudagur: The Clash - pottþéttir alltaf, þarfnast ekki skýringa.
Fimmtudagur: Best of 80´s -Megastuð. Besta bílferðin hingað til :-)
Mæli með þessu, sérlega fyrir fólk með morgun-crankness á háu stigi. Þetta er allra meina bót!!
Mæli svo með Party Like a Rock Star á heimleiðinni - fyrir reiða fólkið sem þarf útrás í traffikinni.