Thennan manudinn er eg buin ad vera roterandi (enska: floating -> eg: Fleytingur). Thad tydir ad eg er ad leysa af folk sem er i frii og skipti thess vegna um deild i hverri viku. Thetta er sidasta vikan min sem Fleytingur og var eg svo heppin ad vera send a Hermannaspitalann i Vestur Roxbury, http://www.med.va.gov, sem er athyglisverd upplifun!
Thetta er mjog serstakur stadur. Sjuklingarnir eru allir tengdir hernum a einhvern hatt. Flestir hafa barist a einhverjum blodugum vigstodvum, hvort sem tad var i Vietnam, Seinni heimstyrjoldinni eda jafnvel Irak. Their eru oft miklir sjuklingar, auk thess sem their glima margir hverjir vid afengissyki eda eiturlyfjavandamal, langflestir hafa gridarmikla reykingasogu, margir tjast af PTSD (afallastreituroskun?!) eda odrum gedvandamalum og mjog margir theirra bua beinlinis a gotunni. Tala nu ekki um sprenjuflisar, gomul skotsar o.s.frv. Thannig thessi sjuklingahopur er verulega frabrugdinn theim sem madur ser venjulega. Flestar hjukkurnar eru reffilegir karlmenn med tattoo a upphandleggjunum. Yfirlaeknirinn er teinrettur i baki, talar med einhverjum oskilgreindum hreim og vill ad vid seum i sidum sloppum (ekkert laeknanema-look her!) og vaktherbergin eru i svona heimavistarstil, 6 kojur i hverju herbergi.
Eg verd her bara ut thessa viku en thratt fyrir stutt stopp var eg tekin i fullt Federal background check i morgun af VA logreglunni sem er med baekistodvar i kjallara spitalans, fingraforin min voru skonnud inn i tolvu og eg fae ID badge a morgun ef ekkert iskyggilegt ur fortid minni dukkar upp i nott. Their treystu mer nu samt til ad vera a solarhringsvaktinni i dag/kvold/nott...
Eg for annars med henni Elfu i gott gard-party i laugardagskvoldid hja Sophie og Jeremy sem eru Frakkar sem hafa buid her i 2 ar. Hitti thar alveg fullt af skemmtilegu folki og aefdi fronskuna yfir aldeilis gourmet fronskum smarettum, mousse de chocolat et vin rouge. Storfint :) Thratt fyrir smavegis thynnko-stemmningu a sunnudeginum tokst Margreti nu samt ad draga mig med 5.8 milur.... veit nu ekki hvernig hun for ad tvi en thad hafdist nu samt! Svo byrjar tennis-inn annad kvold, spenno spenno!
Hermannaveiki
Hlaupamania
Það var verið að mana mig í að taka þátt í hálfmaraþoni 11.nóvember. Það ríkir algjör hlaupamanía hér í Boston, alls staðar má sjá fólk joggandi um, hvaða tíma sólarhringsins sem er.
Margrét, stelpa sem býr hér í Boston, og nokkrir vinir hennar ætla að hlaupa hálfmaraþon sem er í New Hampshire i nóv. Hljómar alveg frábærlega, það er hlaupið í gegnum nokkra litla bæi og eftir strandlengjunni í New Hamshire.
Þannig að eftir vinnu í dag, reimaði ég á mig hlaupaskóna og keyrði upp í MIT þar sem ég hitti Möggu. Hún var búin senda mér eitthvað svakafínt hlaupaprógramm sem hún fer eftir. Við hlupum síðan góðan hring meðfram Charles River, sem var alveg frábært í ljósaskiptunum. 3.8 mílur = 6.1 km. Það er alveg 1/3 af hálfu maraþoni - ekki slæmt. Við ætlum aftur á fimmtudag!!
Ég efast nú samt um að ég geti tekið þátt í hálfmaraþoninu. Í fyrsta lagi reikna ég með að vera á vakt þessa helgi (þar sem ég verð vonandi í San Fran helgina á undan með abstractinn minn) og í öðru lagi er ég ekki viss um að ég komist út að hlaupa 4x í viku eins og hlaupaprógrammið góða segir fyrir um sökum anna á spítalanum. Já, og auk þess var ég að skrá mig á tennisnámskeið.
Alla vegna, það má reyna...
Atttsjjuuuuu!
Svaesnasta kvef sidarri ara gerdi vart vid sig i vikunni. Ogrynnin oll af snytipappir hafa verid nytt, raddleysi, rautt nef, og strepsils eru mal malanna. Versti dagurinn var samt a fimmtudaginn tegar eg var sett i 5 tima adgerd ...enginn snytipappir tar, virkilega grimmilegt.
Eg hef oft spad i tad hvernig skurdlaeknar fara ad tvi ad standa i marga tima vid skurdarbordid an tess ad borda, drekka, pissa... en aldrei spad i hvernig teir geta yfirhofud andad bakvid maskann med stiflad nef, hvad tha hvad teir gera tegar akut snyti-situation kemur upp. Mun ekki fara nanar ut i personulegar reynslusogur af tessu tagi.
Eg er a helgarvaktinni tessa helgi. Eins og vikan var erfid ta virdist tetta aetla ad vera hin ljufasta helgi. Eg var med 22 sjuklinga a teyminu minu a fimmtudag en eftir ad hafa setid sveitt vid utskriftir sidustu daga er eg nu med 3 sjuklinga (utskyrir hvers vegna thetta er nu skrifad a tolvunni inni a setustofu deildarlaekna (the residents lounge) - a vinnutima!!).
I gaerkvoldi for eg a frabaeran indverskan stad i Cambridge med Judy og Clemenz, krokkum her a spitalanum. Tau eru svaka hress, marathonhlauparar fra San Fransisko. Thetta var minnsti veitingastadur sem eg hef komid inn a, eg var afgreidd af manni med staersta turban sem eg hef sed en fekk besta indverska mat sem eg hef fengid i lengri tima - a 8 dollara.
Nu er eg ad bida eftir ad naeturvaktin komi ad leysa mig af svo eg komist i grillveislu hja Elfu og Gunnari, hinum mestu snilldarkokkum. Hann atti ad vera maettur fyrir halftima, hmmmm, ekki nogu gott. Eg aetla ad fara ad kanna malid....
Merkilegt hvad menn eru likir svinum, eda svin lik monnum
Á laugardaginn fór ég til Connecticut. Hossaðist i 3 tíma í rútu (var komin langleiðina til New York) fram og tilbaka með ca. 15 krökkum sem eru með mér í prógramminu. U.S. Surgical, sem er fyrirtæki sem framleiðir svona aðgerðar-græjur, bauð okkur í heimsókn á dýra-labbið sitt til að æfa okkur á svínum! Þetta var mjög vel heppnað, reyndar dáldið spes að kíkja undir græna dúkinn og sjá bleika svínaleggi og hófa blasa við...
Við spreyttum okkur á hinum ýmsu aðgerðum. Tókum úr svíninu gallblöðruna, miltað, gerðum við kviðslit og fjarlægðum svo ímyndað æxli úr smáþörmunum, allt með nýjasta gadget-inu frá U.S. Surgical. Ég fann nú aðeins til með þeim, verð að viðurkenna það. Það verður a.m.k. smá bið þar til ég skelli svínalærum á grillið.
Alveg hreint agaetis helgi
Meðan fellibylurinn Dean gerir allt vitlaust á Kyrrahafseyjum þá var hið fallegasta sumarkvöld við Trönu-strönd (Crane Beach) í kvöld.
Eg for og ætlaði að tjilla aðeins eftir næturvaktina og ná mér í smá síðsumarbrúnku en einhvers staðar á leiðinni tók ég vitlausa beygju.... og það tók mig rúma 2 tíma að finna ströndina (sem er í svona 45 mín fjarlægð frá Boston). Ég náði samt smá kvöldsól og góðri stemmningu á ströndini. Komst samt að því að ég þarf að bæta mig verulega í strandar-útbúnaði fyrir næsta sumar. Samanborið við atvinnu-strandfólkið sem var þarna þá átti ég engan séns. Þeir hörðustu voru með sérútbúin lítil strandtjöld, heilu BBQ-settin fyrir "snack-on-the-beach", iPod hátalara og ofurstór strandleikföng. Á meðan sat ég á bleiku handklæði, með sóláburð í annarri (sem þurfti nú varla í kvöldsólinni) og Harry Potter í hinni. Minimalist stemmning.
Það var samt frábært að fara aðeins á ströndina, ég fann líka nokkra skemmtilega göngustíga um svæðið en það er náttúruverndarsvæði allt um kring, mikið fuglalíf og ábyggilega fullt af alls konar öðrum minni dýrum sem ég vildi nú sem minnst vita af...
Á föstudagskvöldið kíkti ég með Margréti og Elfu á djassbar þar sem við fengum okkur nokkra martinis og skáluðum fyrir Margréti sem varð þrítug á laugardaginn. Á laugardeginum fór ég í smá skoðunarferð um Jamaica Plain sem er skemmtilegt hverfi rétt hjá þar sem ég bý, áður en ég þurfti að mæta á næturvaktina... Sem sagt alveg hreint ágætis helgi.
Já, og svo frétti ég í vikunni að abstractinn minn á ASN í San Fran í nóv. var samþykktur, gaman gaman. Nú er bara að sjá hvort Brighamfólkið vill leyfa mér að fá frí til að fara... það er ekkert til sem heitir 7 daga námsleyfi/ári hér!
*Magga Rúna* Til hamingju með afmælið... ég var að reyna að senda þér myndir af ströndinni í dag með nýja iPhone-inum en þær vildu ekki sendast... þannig ég verð að láta svona cyberspace kveðjur duga :)
*Sigrún* Til hamingju með maraþonið. Þú ert algjör snillingur, ég vissi að þú gætir þetta. Kannski ég reyni að taka 10 K í april... hmmm, þeir bjóða kannski ekki upp á neitt skemmtiskokk hér ;)
*Álfrún* Til hamingju með að vera loksins flutt í nýju íbúðina. Þú VERÐUR að senda mér myndir. Ég er geðveikt spennt að sjá...
Scrubs
Spítalaföt. Það er mjög merkilegt hvað Ameríkanar elska scrub-inn sinn. Fyrir og eftir vinnu má sjá aragrúa af fólki út um allan bæ í spítalafötum. Þeir klæða sig í scrubinn á morgnanna, eru í honum allan daginn í vinnunni og fara svo í bæinn, í ræktina, að versla, í bíó, á djammið.... í scrubnum.
Ég hitti vin minn um daginn í brunch á sunnudegi - hann var á bakvakt (home call) frá spítalanum en ákvað að mæta í scrubnum á Newbury Street í brunchinn, bara svona ef hann yrði nú kallaður inn...
Þetta er sem sagt scrub - en ekki það nýjasta af Newbury, fyrir þá sem voru ekki alveg vissir ;)
Í dag er fimmtudagur. Á fimmtudögum er alltaf hægt að stóla á Mission Bar. Þá er bjórkvöld hjá kirurgiu residentunum og allir sem geta koma við á Mission eftir vinnu. Að sjálfsögðu í scrubnum, nema hvað.
Þessi kvöld eru yfirleitt mjög skemmtileg, fólk að droppa inn allt kvöldið, sumir stoppa stutt og sumir lengur. Barinn er beint á móti spítalanum þannig það er eiginlega ekki annað hægt en að kíkja aðeins við á leiðinni heim.
Fyrsta Mission-kvöldið í sumar, þá hafði ég haft mikið fyrir því að taka með mér aukaföt í vinnuna til að skipta áður en maður lét sjá sig á barnum. Þegar ég mætti svo á svæðið þá var ég EINA manneskjan i venjulegum fötum.... allir hinir voru í SCRUBS!!! Ótrúlegt! Og það sem var eiginlega enn ótrúlegra var að allir hinir ráku upp stór augu og spurðu hvort ég hefði verið einhvers staðar í mikilvægum erindagjörðum fyrst ég var "klædd"!
...síðan þá hef ég bara eins og allir hinir, líka mætt í scrubnum á barinn.....